Wat is dyscalculie?
Dyscalculie is een ernstige en hardnekkige leerstoornis op het gebied van rekenen en wiskunde. Leerlingen met dyscalculie hebben veel moeite met het begrijpen, verwerken en toepassen van getallen en rekenkundige concepten. Dyscalculie komt voor bij ongeveer 2 tot 3 % van de leerlingen. De diagnose kan alleen worden vastgesteld door een speciaal onderzoek uitgevoerd door een orthopedagoog of psycholoog.
Specialistisch dyscalculieonderzoek
Om vast te stellen of een leerling dyscalculie heeft, is onderzoek nodig. Het dyscalculieonderzoek bestaat uit drie hoofdonderdelen:
- onderkennende diagnose:
– beoordeling van de ernst van de rekenachterstand ten opzichte van leeftijdgenoten;
– vergelijking van de rekenvaardigheden met het cognitieve niveau van de leerling;
– vaststelling van de hardnekkigheid van de rekenproblemen; - verklarende diagnose:
– onderzoek naar de oorzaak van de geconstateerde rekenproblemen; - indicerende diagnose:
– identificatie van belemmeringen en mogelijke compensatiemogelijkheden voor de leerling.
Om in aanmerking te komen voor een dyscalculieonderzoek moet een leerling aan bepaalde criteria voldoen, zoals het:
- behalen van zeer zwakke scores op drie achtereenvolgende meetmomenten;
- ontvangen van intensieve begeleiding op zorgniveau 3 zonder significante vooruitgang.
Na het onderzoek wordt een rapport opgesteld met de conclusies, eventuele diagnose, en aanbevelingen voor ondersteuning en aanpassingen in het onderwijs.
Wil je als gemeente een proactief beleid voeren ten aanzien van dyscalculie? Neem dan contact met ons op.